mythen-malta

(Over)leven in de stad?

photo credit
Sommige mensen, vooral mensen die niet in een stad wonen, hebben bepaalde beelden van een stad die ik graag teniet zou willen doen. Op zijn minst zou ik ze willen nuanceren! Volgens hen is een stad altijd druk, is het er onveilig en is de stad heel anoniem en daardoor eenzaam. Nu moet ik toegeven, een eerste nuance, ik hou van die anonimiteit op zijn tijd, van door een stad kunnen rondwandelen zonder er een bekende tegen te komen. Maar hoeveel ik ook hou van het leven in een stad, altijd drukte en onveiligheid ben ik uiteraard niet dol op! Hierbij een aantal van mijn ervaringen.
gezellige drukte
DRUK is het bijna nooit in de stad. Druk is het tijdens evenementen en op zaterdagmiddagen vooral in het winkelcentrum, en dat is het als je het mij vraagt! Ik kan genieten van de stilte op een zaterdag- of zondagochtend als ik met een kopje koffie in m’n woonkamer zit en naar het uitzicht staar van een wijk die langzaam wakker wordt. Zelfs met de ramen open hoor ik…de stilte! Heerlijk vind ik het ook om na een echt drukke dag, zoals bijvoorbeeld afgelopen Koningsdag, ’s avonds terug te fietsen door stil geworden straten. De ruis van de drukte van de dag suist nog na in je oren, de bergen afval worden bij elkaar geveegd, bij een enkel café is het nog gezellig, maar verder is het stil. Stil totdat de dag weer aanbreekt! 
ANONIEM zijn in een stad kan, maar niet meer dan in een dorp. Voor beide leefomgevingen geldt volgens mij: hoe langer je er woont, hoe meer je opbouwt aan contacten en hoe minder je de kans hebt om anoniem in een stad te leven. Het leuke van een stad vind ik dat je je eigenlijk bevindt in allerlei dorpen bij elkaar! Mensen kunnen er elkaar leren kennen op verschillende manieren, een zelfde café dat ze bezoeken, kinderen die naar dezelfde basisschool gaan, een zelfde interesse die men deelt voor bijvoorbeeld biologisch gekweekte groenten, noem maar op! Nog veel meer juist dan een dorp biedt de stad je verschillende kansen om je eigen netwerk op te bouwen. 
ONVEILIG heb ik mij in een stad nog nooit gevoeld. Het is een kwestie van geen gekke dingen doen (’s avonds rond 2:00 uur nog alleen als vrouw naar de metro wandelen is nooit aan te raden, waar dan ook).  Toch reis ik ‘s avonds liever in een stad dan in een dorp, juist omdat er altijd nog wel andere mensen over straat lopen en ook omdat er in de metro en tram beveiligingsmedewerkers meereizen! Een hele leuke ervaring heb ik een tijdje geleden meegemaakt. Ik woonde in een grote stad waar ik aan alle afstanden moest wennen. Die avond had ik ’s avonds laat de laatste bus te pakken richting mijn huis…dacht ik tenminste. Want de bus reed een bocht om, een andere kant van de stad in! Ik schoot in de stress en liep naar de buschauffeur toe om te vragen of hij nog langs de bushalte kwam die ik moest hebben. Hij gaf aan van niet. Ik voorzag al ruim een uur lopen, midden in de nacht, iets waar ik niet om stond te springen en ik ging op zoek naar wie ik nog kon bellen. Heel gaaf was het dat de betreffende buschauffeur toen zijn centrale belde en mij na alle andere passagiers af te hebben gezet, naar de andere kant van de stad reed en mij af zette bij mijn halte, om pas daarna door te rijden naar de centrale en zijn werkdag af te sluiten
met de bus…
Ik weet het, er zullen vast een aantal voorbeelden zijn van gigantische drukte, anonimiteit en onveilige situaties in een stad. Ik hoop echter de beelden een beetje te hebben kunnen nuanceren. Heb jij andere vooroordelen over het wonen in een stad? Of kan je juist zaken opnoemen waarom je ook zo geniet van het wonen in de stad? Ik hoor ze graag!